" مرغ قدســـــــی "

یوسف گمگشته بازآ هرنفس با سوزو آه ست
چاه را لایق نباشد بر جمالت چون که ماه ست

نغمه سر کن تا بپیچد صوت داوودی ز محراب
مست آوایی شوم شوریده بی می ، باده ای ناب

من سماعت را بدیدم با قلم تا اوج افلاک
عشق را نقشی کشیدی خارج از اندیشه ، ادراک

هر بلندی را نباشد طاقتی بر وزن عنقای
بال بگشا مرغ قدسی شرح توست آیات لوقای

با عصا بر دل بزن امواج دریایش ز خون ست
یا بٍـدم بر من که مریم بی قراری در جنون ست

آتشی بر جان و دل افتاده ویران کرده ما را
میشود با معجزت روشن ، قمر، خورشید و تارا

وصف چشمت آسمانی از غزل ، بارانٍ شعرست
یک نظر بر ما فکن مصری شویم آباد و سرمست

#هدیه
۹۶/۵/۲۹