" قاصدکهای عاشقانه من ۱ "

که اگر بگذرد از من نفسی تاب نیارم

سلام ، ای نفس های این بریده ، نفس
سلام ، ای بالهای پرواز پرنده ، در قفس
سلام ، ای یگانه ، عزیزترین ، عزیز من ، منی تنها و بی کس .

زمستان است و آغاز فصل سرد
زمستان است و زنی در آغوش حسرت ، پوشیده تن پوش درد
زمستان است و آتش عشق ، که می سوزد و می سوزاند .

کجایی که اینچنین بی تاب توام ؟!
حرفها ماسیده در دهانم
کجایی که بغض ، مانده در گلویم و اشک خشکیده در چشمانم.

چه بی خیالانه پرسه میزنی در کریدورهای مغزم
و چه بی رحمانه می نشانی غصه را در قلبم
کجایی که اینچنین دلتنگم؟!

کی جان می بخشی تنی را که جان داده است به یادت ؟
کی گلستان می شود این آتش به حرمت حضورت ؟
کی نازل می شود آیه های دل انگیز گوش نوازت ؟
کی آسمان می بارد به شوق رهایی از غم دوری ات ؟

بی عصا بیا
دلم می خواهد غرق در اقیانوس آغوش تو شوم
دلم می خواهد محو در بهشت چشمان تو جادو شوم .

ای اولوالعزم ترین پیامبر ایمانم
بیا ای همه ی باورم ...

پ.ن
از فکر تو که سر می روم
پر میشود جهانم
از عطر تو

#هدیه

۹۵/۱۰/۱